THINGS I WOULD LOVE TO DO BEFORE I DIE

1. bunjee jumping
2. sky diving
3. scuba diving
4. wakeboarding
5. parasailing
6. drag racing

wow!i hope I'll have the chance to try all these. super Extreme but i'd love to be able to do all these

MY IDEAL GUY

...someone who has the brain of Albert Einstein, the software of Billgates, the heart of Mother Therese, the face of Jericho Rosales and the body of Zanjoe Marudo

...someone who is a musical genius (Bob Marley will always be the one), someone who plays rock & grunge music (Kurt Cobain is the man!), someone who can play the guitar, someone with a soothing voice...anyone who can rock my world is hella cool!

...someone who's into sports, someone who's into arts and photography, someone who lives life with passion, someone with a lot of idea about our world

...someone who can make me smile when i'm down, someone who can understand me even when i'm on my worst mood

...someone who'll walk with me in the rain, someone who'll be with me when i'm sick, someone who'll kiss when I'm mad, someone who'll hug me when i'm feeling cold

...someone who'll try to cook for me, someone who gives surprises (wow! i really love surprises!), someone who is romantic, someone who will spoil me

...someone who will open doors for me, someone who'll carry my things, someone who'll make "pa cute" and make "lambing" when I'm feeling so tired

...someone who'll wait for me for hours just to see me for 10 minutes, someone who sees my flaws but still accepts me for who I am, someone who'll make me feel comfortable with myself, someone who believes in me & in my capabilities

...someone who's man enough to admit that he did something stupid, someone who is loyal and faithful, someone who won't lie to me, someone who will not make me cry(I've cried so many tears in the past I hope it won't happen again), someone I can cry & laugh with, someone I can grow old with, someone who can help me understand LIFE per se

LIBRARY... I MISS THE PLACE

When I transferred to another school, I was a loner. It was difficult for me to look for new set of friends. So for sometime I was on my own, in short autistic. I have a world of my own. During my free time, i will always go to the library, read neuroanatomy books, read nursing books, read astronomy books, read magazines, read thesis paper, i practically read everything. I don't know what keeps me at peace when i'm in the lib, but i love the fact that i learned new things everytime i stepped out of that place. Call me weird but even if i don't have classes i will go to the school just to visit the library. It's been a routine actually. If I don't have a class, i'll go to school at 8am, the reading session starts that early, 12:00 will be my lunch break then i'll be back after an hour and i'll stay in the lib until our liblarian (who's very masungit...hmmm) would ask me to leave beacuse they have to close the lib. Nerd?nah!i guess im just a bookworm. People would often tease me "mamamatay ka siguro kung di ka makapunta sa lib even for just 1 day"...I read not just to pass the test, but I read because I want to learn more.I just love that place...i miss the lib so much!!!It has been one of the most important part of my college life...

ANG TOTONG KULAY NG BUHAY KO

Madalas kakikitaan ako ng matamis na ngiti. Sa paningin ng marami, masaya ang buhay ko, perpekto at walang bahid ng kalungkutan. Pero masaya nga ba talaga ako? Ang totoo? H I N D I... Ang tunay na katauhan ko ay hindi gumaganap sa isang pantaserye na puno ng mahika o anu mang kapangyarihan. Kung tutuusin dapat ay magpasalamat ako sapagkat malaya akong nakakakilos ng ayon sa gusto ko. Maswerte akong nakukuha ang gusto ko. Pero kung mag-isa ka sa buhay ano nga ba ang saysay ng kalayaan at material na bagay? Marami namang taong nandyan para sa akin, maraming nagmamahal. Pero bakit buong buhay ko pakiramdam ko mag-isa lang ako? Hindi ko lang ba maramdaman ang pagmamahal na binibigay nila o sadyang wala talaga silang ipinaparamdam?

Minsan gusto ko ng sumigaw hanggang sa wala na akong boses na mailabas. Gusto ko ng sumabog para maihinga lahat ng sama ng loob ko. Gusto kong tumakbo ng tumakbo hanggang makaabot sa kawalan. Madalas gusto ko ng magalit...sa sarili ko dahil di ko maintindihan kung ano ba talaga ang gusto ko at kung bakit hindi ko maibigay ang pagkataong gusto ng nakakarami...sa nakapaligid sakin spagkat ang mga mata nila ay sensitibo lamang sa kamalian pero bulag sa mga tamang bagay...at sa hamon ng buhay dahil sa mga pagkakataong pilit na sumusubok sa aking pagkatao.

Sa paningin ng marami malakas ako, palaban at hindi susuko. Sa wari nila'y hindi ako pwedeng matinag. Pero sa aking pag-iisa, doon ko nararamdaman ang kahinaan na bumabalot sa aking pagkatao. Sa dilim mag-isa akong umiiyak, nagagalit, nagtatanong at naghahanap ng makakasama.

Siguro nga dapat mag-isa na lang akong humarap sa buhay. Kung hindi ko kayang intindihin ang sarili ko, sino pa kaya nag makakaintindi? WALA NA! Balang araw lahat sila ay susuko, lahat sila ay mag-sasawa at sa huli mag-isa akong magpapatuloy sa buhay.

Mag-isa na lang akong mangangarap. Mag-isang makikibaka sa mga pagsubok. Sa aking pagkadapa, mag-isang babangon dala ang pag-asang balang araw ay magtatagumpay din...magtatagumpay ngunit mag-isa pa rin.

Sa kabila ng lahat, may natitira pa rin akong konting pag-asa. Sabi nga ng marami "Ang mundo ay bilog." Ang nasa ibabaw pagdating ng panahon ay iilalim din at ang nagdurusa sa nalalapit na hinaharap ay giginhawa din. Sana lumipas din kung ano man ang aking nararamdaman. Sana isang umaga, pagmulat ko ng aking mga mata ay maramdaman ko na ang katahimikan na matagal ko na ding inaasamasam. Ang lungkot masuklian sana ng masasayang tawanan. Ang poot ay mapalitan sana ng pagpapatawad. At sa aking pangungulila, magkaroon sana ng makakasama.

Sana ang panahon ay makapaghilom ng mga sugatang damdamin. Ang mga pangako sana ay makapagbigay ng bagong buhay. At ang mga panalangin sana ay makatugon sa mga katanungang tila wala ng kasagutan...

Ang buhay ko sa palagay ko ay puro kabiguan. Maraming beses na akong nadapa at bumangon, nasaktan at lalong tumibay, nabigo, nagsikap at nagtagumpay. Pero may isang pangyayarai sa buhay ko na kailanman ay hindi na mabubura sa aking puso at isipan.

Mabilis ang mga pangyayari. Nalaman ko na lang nabigo ako. Pagkatapos, naglaho na lahat. Ang mundo ko ay tuluyan ng gumuho. Ang mga pangarap ko lahat naglaho ng parang bula. Ang dating makulay na mundo, ngayon ay nababalot ng kadiliman. Nasasaktan ako. Nagagalit. Namamanhid. Nawawalan ng pag asa. Nagtatanong-"Bakit ako pa? Marami naman dyang iba!"

Ngayon lumulutang ako sa gitna ng kawalan, bigo at luhaan. Kung kailan ako makakaahon hindi ko pa matiyak. Kung anong direksiyon ang tatahakin hindi ko pa alam. Sa ngayon ang alam ko lang ay nasasaktan ako. Kung maghihilom pa ang sugat, yan ang walang kasiguruhan.

Galit ang laman ng puso ko ngayon. Pagkabigo na pakiramdam ko ay wala ng katapusan. Ayoko ng bumangon. Wala na akong lakas para humarap pa sa bukas. Wala na atang bukas na naghihintay sa akin. Kung meron man, sana dumating na.

Madaming beses na rin akong nabigo at nasaktan. Madaming beses nawalan-tao man o material na bagay. Pero ang pangyayaring iyon, walang kapantay ang sakit. Nakalimutan ko na ang lahat ng bagay maliban sa paghinga at pagkurap. Kung hindi dahil sa dalawang bagay na yan, sa palagay ko wala na ako. Sana nga...Ngayon nandito pa ako, buhay ang pisikal na aspeto pero ang buo kong pagkatao naglaho na. Pinatay na ako ng pangyayaring yon...Ang PAULA na nakilala bg marami, pumanaw na...